تعداد خانوارهای ساکن در واحدهای دارای 3 اتاق به نسبت تعداد ساکنان در خانههای به اصطلاح نقلی یا کوچک و حتی متوسط، در فاصله زمانی سالهای 1390 تا 1402 حدود نشان میدهد 10واحد درصد افزایش یافته و به 54درصد رسیده است. شاید ظاهر قضیه اوضاع بهتری را به نمایش بگذارد اما با کمی توجه بیشتر به نوع زندگی این افراد بیشتر پی به این نوع جابهجاییها میبریم. شاید فکرکنید ظاهر این اقدام در جابهجایی چشمگیر از خانههای نقلی، «اوضاع بهتر مردم به مسکن مناسب» را نشان میدهد؛ اما واقعیت این نیست. تغییرات این نوع شیفت کردن مردم از متراژ کوچک به بزرگ، یا سطح رفاه یا فقر با شاخص «تعداد اتاقهای محلسکونت» نشان میدهد، افزایش هزینه مسکن در این 12سال باعث «بازگشت جوانان به خانه پدری» شده است. «افزایش سرسام آور سهم خانوارهای 1و2نفره» و سبقت «تورم اجاره» از رشد درآمد، این افت کیفیت زندگی را کاملا تایید میکند.